De herinneringen (memoires) van Hans Brugman zijn binnenkort te lezen in ‘Het Geheugen van West. Ons buurtverhaal’.
Brugman Zuid
Wat een leuke herinnering hebben wij aan de zondagen na de kerk. Wij woonden nog op de Bos en Lommerweg en gingen, denk ik, naar dezelfde kerk als ome Rinus, tante Jeanne en hun kinderen. Dat was de Boomkerk aan de Admiraal de Ruijterweg.
Na afloop van de mis op naar het huis van ome Rinus en tante Jeanne, was altijd een feestje.
Een bovenwoning in Amsterdam West, een kleine huiskamer gevuld met tafel en stoelen, een kolengestookte kachel, een dressoir met veel prullaria. En Jezus op een sokkel in de woonkamer en verder een vergelijkbaar beeld van Maria. Op de tafel een handgeknoopt tafelkleed waar men heel zuinig op was.
Er werd veel gelachen en grapjes gemaakt. Kranten werden zorgvuldig over het tafelkleed uitgespreid, iedereen nam plaats rond de tafel. En het feest begon, want de pinda’s in dop werden over de kranten uitgespreid en iedereen kon pinda’s eten totdat het op was.
Tijdens het doppen van de pinda’s werden er muziekinstrumenten uitgedeeld en klaargemaakt om er nog meer een gezellige boel van te maken. Tante Jeanne op de accordeon, Ome Rinus en onze vader op de mondharmonica, onze moeder met de blokfluit en een aantal van de kinderen uitgerust met pannendeksels.
Wat een keet hebben we gehad. Heerlijk was dat en ook gezellig.
En wat hebben de buren daar ook van mee kunnen genieten!!!!!!!!
Willy
Brugman Centrum
Mijn eerste fijne herinnering, waren de zondagen.
Met het hele gezin om de tafel, na de heilige mis. Lekker witbrood, en 1 kopje koffie.
We kregen allemaal een plakje lever, rosbief en ham plus andere lekkernijen.
Waar ik heel gelukkig van werd, was mijn eerste fiets, die mijn Vader in de grote kamer, in elkaar knutselde van verschillende onderdelen van andere fietsen.
En dan Pasen, mijn moeder maakte een lijstje:
● Stout, een zwarte stip.
❦ Lief, een bloemetje.
Wie de meeste bloemetjes had kreeg het grootste chocolade ei.
Het huis was gezellig geel, en gekookte eieren. Een schaal met harde eieren en een met zachte eieren. Luxe broodjes en heerlijk broodbeleg.
Dat was feest, want naar school kreeg je alleen maar pindakaas of hagelslag mee.
Sinterklaas was ook geweldig, met de intocht nam ze ons mee naar het Rokin.
5 December waren er 2 zakken met cadeautjes, die spaarde ze het hele jaar bij elkaar.
En dan tot slot … Kerstmis!
De stal werd opgezet, met de drie koningen op afstand, die langzaam dichterbij werden gezet. Overal kersttakken, en een kleine boom.
Eerste Kerstnacht naar de Nachtmis.
Er bleef altijd iemand thuis om de tafel te dekken, met heerlijk kerstbrood, en andere lekkernijen.
Erna
Winter
De winter van 1963 was de koudste van de vorige eeuw. Ik was toen 6 jaar. Ik herinner me dat het zo erg had gesneeuwd dat het ‘landje’ (nu deel van het Sloterpark) er helemaal vlak uitzag door de sneeuw, terwijl het toch echt heuvelachtig was. Op sommige plekken lag bijna een meter sneeuw, terwijl ik als jochie niet eens een meter lang was. Ook de Sloterplas was helemaal bevroren. Er werd volop geschaatst en er reed zelfs een auto over het ijs.
De winters waren destijds wel vaker koud en er viel vaak sneeuw. Ik ging dan met mijn sleetje naar de heuvel bij de Burg. Roëllstraat om daar lekker vanaf te zoeven. Ik kan me een moment herinneren dat ik met een rotgang van 120 km per uur naar beneden gleed recht op een boom af. Probeer maar eens te remmen op een sleetje, dat gaat echt niet. Ik knalde dus met een klap op de boom met aan beide kanten van de boom een been. Ik liep daarbij een behoorlijke ‘zakkie blauw’ op. Dit heeft trouwens geen problemen gegeven bij latere gezinsvorming.
Michel